pustka!

Powoli panuje nad tym pędem, zwalniam. Przystaje na chwile. Nic nie robiąc obserwuje. chwilowe rozmyślanie nad pomyłką ?. nie wiem Błędny osąd sytuacji ? Kto wie Pewnie mnie zbombarduje znów ironicznym uśmiechem. Jak zawsze zresztą. Nie oczekuj ode mnie usmiechu... Bo nie mam powodu by się uśmiechać. Nie jestem projektem. Nie jestem jazdą próbną, nie jestem ciuchem , który można zareklamować nie jestem płytą , którą można sprzedać.... Nie jestem sztucznym kwiatem , który nie zwiędnie bez wody... nie jestem ciekłym azotem. Zapomniałam o tym na moment. Jednak to niemożliwe. Nie da się funkcjonować jako inna osoba. Udawać ... Ukrywać ... Wmawiać sobie ... CO TO W OGÓLE MA ZNACZYĆ !!! Czuję się jak eksperyment. I pora pozbierać swoje rzeczy Obiecałaś mi łzy Obiecałaś mi usmiech Obiecałaś mi ciepło obiecałaś mi siebie obiecałaś mi tylko we śnie Czuję niesamowitą pustkę dużo większą niż kiedykolwiek. Nie jestem wstanie sobie poradzić z grą słowną, z walką o chwile ... Która może coś zmienić. Nie zmieni. Niczym liść na drzewie , który już niedługo zostanie porwany przez wiatr. I ja to wiem. Dlaczego nie ma iskier w moim życiu już. Nie ma już chwil w , których robi się tak nagle gorąco, nie ma ryzykowania .... Dlaczego teraz dopiero zaczęłam się bać. Zaczęłam się bać , że odpowiedź będzie czymś co mnie sparaliżuje i wytrąci z rąk każdą możliwą linię obrony. Wciąż czekam na to by ludzie po prostu na ułamek sekundy docenili to kim jestem... KURWA jeden raz poczuć się nie jak idiota....... Nie jak piotruś pan... Który nie chce dorosnąć. Nie zależy mi na niczym. Do póki to samo nie zapuka do mych drzwi... Za dużo razy dostałam po łapach oczekując od życia cudu ... Zmiany na lepsze... Nie. To bez sensu ... REALIZM ? - PROSZĘ BARDZO jedyna niepowtarzalna okazja by się przekonać jak to się kończy kiedy już JA zostaje realistą ... - HELP ME !. ....