wtorek, 8 kwietnia 2014

 Tak delikatny podmuch wiatru znów wzbił mnie ponad chmury. Tym jednym zdaniem.
Dlaczego wystarczy tylko tyle by stopić największą lodową skałę, samoistne łzy w oczach za każdym razem kiedy tylko wspominam to puste imie.  Kiedy wiem , że Nie można powtórzyć filmu usilnie wciąż próbuje.


W momencie , gdy się ucieka nagle atakuje całe stado... 
za dużo w głowie naraz...





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz